Kunnen drones een rol spelen in de strijd tegen droogte? Een Amerikaans dronebedrijf claimt in Alaska in slechts drie uur tijd ongeveer 71 miljoen liter extra neerslag te hebben opgewekt. Rainmaker voerde op 23 augustus een experiment uit op het Kenai-schiereiland, waarbij twee drones zilverjodide verspreidden in geschikte wolken. Volgens het bedrijf is dit de eerste keer dat met deze methode extra neerslag in Alaska is geproduceerd.
Inhoudsopgave
71 miljoen liter regen
Tijdens zeven missies verspreidden twee drones in totaal 19 flares met ongeveer 374 gram zilverjodide. De toestellen vlogen tijdens de Alaska-test op hoogtes tussen ongeveer 3,6 en 4,3 kilometer. Met behulp van weerradar werd vervolgens gekeken of er neerslagpatronen ontstonden die aan de afzonderlijke missies konden worden gekoppeld.
Dat leverde volgens Rainmaker zeven zogenoemde ‘seeding signatures’ op. De patronen verschenen 17 tot 40 minuten na het verspreiden van het zilverjodide en bleven tussen 42 en 98 minuten zichtbaar op de radar. Op basis daarvan schat het bedrijf de hoeveelheid extra neerslag op gemiddeld 57,6 acre-feet, oftewel ongeveer 71.000 kubieke meter water.
Rainmaker benadrukt dat dit een berekende hoeveelheid is en niet 71 miljoen liter water die rechtstreeks is opgevangen en gemeten. De schatting is gebaseerd op radarwaarnemingen en een model voor het omrekenen van radarreflectiviteit naar neerslag. De onderzoekers komen uit op een geschatte bandbreedte van 52 tot 110 miljoen liter extra neerslag, met 71 miljoen liter als gemiddelde.
Drones als alternatief voor vliegtuigen
De techniek achter het experiment is niet nieuw. Cloud seeding wordt al tientallen jaren toegepast, vooral in het westen van de Verenigde Staten. Daarbij worden meestal vliegtuigen ingezet om kleine hoeveelheden zilverjodide in of boven geschikte wolken te verspreiden.
Zilverjodide heeft een kristalstructuur die lijkt op die van ijs. In koude wolken kunnen de deeltjes daardoor fungeren als een soort kiem waarop onderkoelde waterdruppels bevriezen. De gevormde ijskristallen groeien vervolgens verder en kunnen uiteindelijk als sneeuw of regen uit de wolk vallen.
De vernieuwing van Rainmaker zit vooral in de inzet van drones. In plaats van een bemand vliegtuig kan een relatief compacte quadcopter het zaadmiddel gericht naar een specifieke wolkenlaag brengen. Rainmaker combineert de drones bovendien met weerradar en weersmodellen om geschikte wolken en vliegmomenten te selecteren.
Voor de test gebruikte het bedrijf de Elijah, een zelfontwikkelde quadcopter met een gewicht van net geen 25 kilogram en een maximale vlieghoogte van ruim 4.000 meter. De drone brengt zilverjodide gericht naar zogenoemde supercooled clouds, waarin onderkoelde waterdruppels aanwezig zijn.
Vragen omtrent veiligheid
De aanpak roept nieuwe veiligheidsvragen op. In 2025 vroeg Rainmaker de Amerikaanse luchtvaartautoriteit FAA om toestemming om zijn drones met cloud-seedingflares te laten vliegen. De Amerikaanse pilotenbond Air Line Pilots Association (ALPA) verzette zich daartegen en stelde dat Rainmaker onvoldoende had aangetoond dat de operatie veilig zou zijn. De bond wees onder meer op risico’s rond drones in het luchtruim, vallende onderdelen van flares en brandveiligheid.
Rainmaker stelde daar tegenover dat de vluchten in gecontroleerde omstandigheden en boven landelijke gebieden zouden plaatsvinden, met onder meer luchtverkeerscoördinatie, gecertificeerde piloten en systemen om botsingen te voorkomen. De FAA vroeg het bedrijf vervolgens om aanvullende informatie over de operaties en veiligheidsmaatregelen.
Hoe hard is de claim?
Ook wetenschappelijk gezien is enige voorzichtigheid op zijn plaats. Cloud seeding is een beproefde vorm van weersbeïnvloeding, maar het blijft moeilijk om precies vast te stellen hoeveel extra neerslag door een specifieke operatie wordt veroorzaakt. Wolken produceren immers ook zonder menselijke ingreep neerslag.
Rainmaker heeft zijn Alaska-resultaten bovendien zelf geanalyseerd. De claim van 71 miljoen liter is daarmee nog niet onafhankelijk bevestigd of peer-reviewed. Ook eerdere resultaten van het bedrijf zijn door wetenschappers interessant genoemd, maar zij benadrukken dat onafhankelijke beoordeling nodig is om de conclusies definitief te kunnen beoordelen.
Natuurlijk proces versterken
De techniek kan bovendien niet zomaar regen maken uit een wolkenloze lucht. Er moeten geschikte wolken, voldoende vocht en de juiste temperatuur- en windcondities aanwezig zijn. Het gaat dus om het versterken van een natuurlijk proces, niet om het creëren van neerslag uit het niets.
Rainmaker wil de komende winter nieuwe experimenten uitvoeren. Het bedrijf ziet toepassingen voor onder meer landbouw, watervoorziening en natuurbeheer. Op langere termijn denkt oprichter Augustus Doricko zelfs aan het stimuleren van extra sneeuwval om gletsjers te helpen beschermen.
(coverfoto: Rainmaker)
