De Britse overheid trekt bijna 50 miljoen pond (omgerekend zo’n 58 miljoen euro) uit om de inzet van delivery drones en luchttaxi’s te versnellen en om illegaal dronegebruik beter te kunnen bestrijden. Een belangrijk onderdeel van het aangekondigde pakket is de ontwikkeling van een landelijk systeem voor hybride Remote ID, waarmee dronevluchten niet alleen lokaal zichtbaar zijn, maar ook centraal kunnen worden geregistreerd en achteraf geraadpleegd.
Inhoudsopgave
‘Nummerplaat voor het luchtruim’
Van het totale bedrag gaat 20,5 miljoen pond naar de ontwikkeling van wat de regering omschrijft als een ‘nummerplaat voor het luchtruim’. Het systeem moet politie en andere autoriteiten in staat stellen om drones realtime te identificeren en vluchtgegevens centraal op te slaan. Daarnaast wordt 26,5 miljoen pond geïnvesteerd in versoepeling en digitalisering van regelgeving voor legitieme drone-operaties en toekomstige eVTOL-toepassingen.
Sinds begin 2026 moeten bepaalde drones in het Verenigd Koninkrijk uitgerust zijn met Direct Remote ID. Daarbij zendt een drone tijdens de vlucht identificatie- en locatiegegevens uit via radioverbindingen, zodat nabijgelegen apparaten deze informatie kunnen ontvangen. Vanaf 2028 moeten ook minidrones, legacy drones en zelfbouwdrones die meer dan 100 gram wegen uitgerust zijn met Direct Remote ID.
Volgende stap: hybride Remote ID
De Britse overheid wil nog een stap verder gaan met zogenoemde hybride Remote ID. Daarbij worden de identificatie- en locatiegegevens niet alleen lokaal uitgezonden (Direct Remote ID), maar ook via een mobiele internetverbinding doorgestuurd naar een beveiligd online platform (Networked Remote ID). Geautoriseerde instanties kunnen daardoor ook op afstand meekijken en historische vluchtgegevens opvragen.
Volgens de regering is het systeem vergelijkbaar met automatische kentekenregistratie op wegen, waarbij voertuigen centraal gevolgd kunnen worden via ANPR-camera’s. In het geval van drones leveren de toestellen echter zelf de vluchtinformatie aan.
Meer bevoegdheden voor handhaving
Met het nieuwe systeem wil de Britse overheid optreden tegen zogenoemde ‘faceless drones’: drones waarvan de operator moeilijk te achterhalen is en die worden ingezet voor verdachte of illegale activiteiten. Security minister Dan Jarvis spreekt van “een nummerplaatsysteem voor de lucht”.
De aandacht voor dronehandhaving komt niet uit de lucht vallen. Het Britse ministerie van Defensie meldde eerder dat er in 2025 in totaal 266 meldingen waren van ongeautoriseerde drones nabij militaire locaties, tegenover 126 een jaar eerder. Sinds februari hebben de Britse strijdkrachten expliciete bevoegdheden gekregen om drones neer te halen die een dreiging vormen voor militaire bases.
Snellere goedkeuringen voor professionele operaties
Naast strengere handhaving wil de Britse overheid juist ook ruimte creëren voor professionele toepassingen van drones en toekomstige luchttaxi’s. De investering van 26,5 miljoen pond moet onder meer leiden tot snellere goedkeuringsprocedures voor dronevluchten ten behoeve van noodhulp, medische logistiek en infrastructuurinspecties.
Ook komt er een gestroomlijnd digitaal aanvraagproces voor operators, zodat het eenvoudiger wordt om operationele toestemming aan te vragen. Volgens de regering moeten de maatregelen bijdragen aan voorspelbaardere besluitvorming zonder concessies te doen aan veiligheid. Sophie O’Sullivan van de Britse luchtvaartautoriteit CAA stelt dat de plannen “de basis leggen voor routinematige dronebezorgingen, langeafstandinspecties en ziekenhuislogistiek”.
De Britse overheid mikt erop om vanaf 2028 commerciële luchttaxi-operaties mogelijk te maken. Volgens minister van Luchtvaart Keir Mather kan de sector van drones en advanced air mobility tegen 2050 goed zijn voor omgerekend ruim 120 miljard euro aan economische waarde.
Kritiek vanuit de sector
Tegelijkertijd klinkt er ook kritiek op de plannen. Onder dronevliegers bestaat al langer weerstand tegen Remote ID-systemen, onder meer omdat deze niet alleen gegevens van de drone delen, maar ook de locatie van de piloot zichtbaar maken. Daarnaast wordt vraagtekens gezet bij de veiligheidsargumentatie van de Britse regering. Illegaal dronegebruik wordt nadrukkelijk aangevoerd als reden voor de invoering van Remote ID, terwijl eerdere meldingen van ‘verdachte drones’ geregeld gebaseerd bleken op misinterpretaties. De vrijgave van een studie naar de gebeurtenissen rond Londen Gatwick in 2018 wordt zelfs actief tegengewerkt door de regering.
Ook kleven er praktische nadelen aan de netwerkcomponent van hybride Remote ID. Voor het realtime doorgeven van vluchtgegevens naar een centrale server is immers een mobiele dataverbinding nodig. Dat betekent dat drones uitgerust moeten worden met aanvullende hardware of ingebouwde simconnectiviteit, wat extra kosten met zich mee kan brengen of een extra data-abonnement vereist. Bovendien is mobiel bereik lang niet overal beschikbaar, waardoor operators in afgelegen gebieden mogelijk moeilijk kunnen voldoen aan toekomstige eisen rond hybride Remote ID.
Opmaat naar geautomatiseerde handhaving
Het centraal registreren van dronevluchten opent bovendien de deur naar geautomatiseerde handhaving. Wanneer vluchtgegevens realtime worden opgeslagen en gekoppeld aan de identiteit van een operator, wordt het mogelijk om overtredingen automatisch vast te stellen en te beboeten. Daarbij speelt mee dat een dronevlucht door de complexe en strikte regelgeving al snel in strijd kan zijn met bepaalde voorschriften, bijvoorbeeld rond luchtruim of afstandsregels. Juist daardoor zal de maatregel vermoedelijk op weerstand stuiten bij goedwillende Britse dronevliegers, die in de praktijk soms noodgedwongen in een juridisch schemergebied opereren.
