DJI Enterprise heeft een internationale challenge gelanceerd waarbij dronepiloten worden uitgedaagd om cultureel en natuurlijk erfgoed digitaal in 3D vast te leggen. Middels het World Heritage 3D Conservation Initiative wil het bedrijf laten zien hoe technieken als dronefotogrammetrie en 3D Gaussian Splatting kunnen worden ingezet om laagdrempelig landschappen en historische locaties digitaal te bewaren.
Inhoudsopgave
Van dronebeelden naar digitaal erfgoed
Het idee achter de wedstrijd is eenvoudig: leg een bijzondere locatie vanuit de lucht vast, maak daar een 3D-model van en presenteer het resultaat in de vorm van een korte flythrough-video. DJI richt zich daarbij niet alleen op beroemde monumenten. Ook historische dorpen, industriële erfgoedlocaties, stedelijke herkenningspunten en natuurgebieden komen in aanmerking.
De World Heritage 3D Conservation Initiative loopt van juli tot november 2026. De officiële inzendtermijn sluit op 10 oktober.
Verschillende typen 3D-data
DJI positioneert de challenge nadrukkelijk vanuit zijn Enterprise-activiteiten rond surveying en mapping. Het bedrijf ziet 3D-reconstructie niet alleen als een manier om een mooi beeld van een locatie te maken, maar als een digitale momentopname die ook in de toekomst kan worden gebruikt.
De inzendingen mogen gebaseerd zijn op verschillende typen 3D-data. DJI noemt expliciet traditionele mesh-modellen, point clouds en 3D Gaussian Splatting (3DGS). Met DJI Reality kunnen die modellen vervolgens worden gebruikt om virtuele camerabewegingen door het gereconstrueerde object of landschap te maken.
DJI geeft als voorbeelden onder meer een 3D-model van de Limburgse Dom, de klassieke tuinen van Suzhou en een karstlandschap in China. De organisatie moedigt deelnemers bovendien aan om de digitale reconstructie te combineren met echte dronebeelden, beelden van het opnameproces en voor-en-na-vergelijkingen.
Niet alleen voor professionals
Hoewel de challenge duidelijk aansluit bij de professionele mappingactiviteiten van DJI Enterprise, is de uiteindelijke presentatie opvallend toegankelijk. Inzendingen moeten worden aangeleverd als video’s van 30 tot 300 seconden, bij voorkeur in 4K met 60 beelden per seconde. De video’s moeten een door DJI Reality gemaakte opname bevatten die gebaseerd is op een 3D-model van het gekozen erfgoed.
Er zijn twee hoofdcategorieën: cultureel erfgoed en natuurlijk erfgoed. Voor beide categorieën worden twee prijzen uitgereikt. Daarnaast zijn er vier publieksprijzen, waarbij de inzendingen met de meeste betrokkenheid op sociale media worden beloond. De prijzen bestaan uit onder meer een DJI Osmo Pocket 4 en een Osmo 360.
Een opmerkelijk onderdeel van de voorwaarden is dat deelnemers geen AI mogen gebruiken om 3D-modellen of videobeelden te genereren of te wijzigen. Daarmee trekt DJI een duidelijke grens tussen het reconstrueren van de werkelijkheid op basis van daadwerkelijk verzamelde data en het genereren van een aannemelijke digitale werkelijkheid.
Dat onderscheid wordt steeds relevanter nu generatieve AI en technieken als Gaussian Splatting door elkaar heen worden gebruikt. Een 3D-model kan er immers zeer overtuigend uitzien zonder dat ieder detail daadwerkelijk door een camera of scanner is vastgelegd.
DJI niet alleen in deze ontwikkeling
DJI is zeker niet het eerste bedrijf dat de combinatie van drones, 3D en erfgoed ontdekt. Eerder dit jaar lanceerden Insta360 en Antigravity in samenwerking met CyArk hun Project ETERNAL Challenge, eveneens gericht op het digitaal preserveren van bijzondere locaties.
Project ETERNAL kiest daarbij voor een iets andere benadering. Waar DJI uitgaat van professionele 3D-mapping en verschillende soorten geospatiale data, draait het project van Insta360 en Antigravity om het omzetten van 360-gradenbeelden naar een 3D-wereld. Met behulp van Splatica kunnen 360°-opnamen worden omgezet in een 3D Gaussian Splat-model.
Het project sluit aan op de lancering van de Antigraviy A1, een drone met geïntegreerde 8K 360-gradencamera. Daarmee wordt niet langer één specifieke kijkrichting tijdens de vlucht vastgelegd, maar een volledige bolvormige omgeving die later opnieuw kan worden bekeken en verwerkt.
Van fotogrammetrie naar ‘digitale tijdcapsule’
De twee initiatieven verschillen technisch en commercieel, maar wijzen in dezelfde richting. De combinatie van drones, 360-camera’s, fotogrammetrie en Gaussian Splatting maakt het steeds eenvoudiger om een fysieke locatie om te zetten in een digitale 3D-reconstructie.
Voor erfgoedorganisaties kan dat verschillende toepassingen hebben. Een model kan dienen als documentatie van de huidige toestand van een monument, als hulpmiddel bij restauratiewerkzaamheden of als digitale representatie voor educatie en virtuele bezoeken. Voor natuurgebieden kan een dergelijke dataset bovendien een momentopname vormen waarmee veranderingen in het landschap later kunnen worden vergeleken.
Daarmee verandert ook de betekenis van een dronevlucht. Waar een luchtfoto vooral een beeld van een locatie oplevert, kan een mappingvlucht een veel uitgebreider digitaal archief produceren.
De challenge van DJI is in dat opzicht vooral interessant als illustratie van een bredere ontwikkeling. Enkele jaren geleden was het maken van een gedetailleerd 3D-model van een groot gebouw of landschap nog vooral het domein van gespecialiseerde landmeters en erfgoedspecialisten. Nu proberen fabrikanten dezelfde technieken toegankelijk te maken voor een veel grotere groep dronepiloten en contentmakers.
